De wetenschappelijke wonderen van de Quran deel 5 (Het wonder in het ijzer & De relativiteit van tijd)

Salam alaikom wa rahmatulahi wa barakatuh,


Hierbij alweer deel 5 van de wonderen van de Quran Alhamdoulillah.
Het wonder in het ijzer:

In de Koran is ijzer één van de elementen die naar voren worden gebracht. In Soera Hadid (wat ijzer betekent), wordt ons verteld:

En Wij hebben ijzer neer gezonden, waarin een geweldige macht ligt en ook veel profijt voor de mensheid. (Koran 57:25)

Het woord "neer gezonden", dat in dit vers speciaal voor het ijzer gebruikt wordt, zou een metaforische betekenis kunnen hebben, teneinde uit te leggen, dat ijzer tot nut van de mensen is gegeven. Maar als we de letterlijke betekenis van het woord nemen, n.l. 'het fysiek uit de hemel naar beneden sturen', zoals in het geval van neerslag of zonnestralen, realiseren wij ons dat dit vers duidt op een veelbetekenend wetenschappelijk wonder.

Dit is vanwege het feit dat moderne astronomische ontdekkingen hebben uitgewezen dat het ijzer dat in onze wereld gevonden wordt, afkomstig is van de gigantische sterren in de ruimte.

Niet alleen het ijzer op aarde maar ook het ijzer in het gehele zonnestelsel komt uit de diepe ruimte aangezien de temperatuur van de zon niet voldoende is om het element ijzer te vormen. Het ijzer kan slechts gevormd worden in sterren die veel groter zijn dan de zon, waar de temperatuur kan stijgen tot een paar honderd miljoen graden. Als de hoeveelheid ijzer in een ster, boven een bepaald niveau komt, heeft die ster er geen ruimte meer voor, en zal uiteindelijk ontploffen in een wat genoemd wordt 'nova' of 'supernova'. Het gevolg van deze ontploffing is dat meteoren, die ijzer bevatten, zich over het hele universum verspreiden en zich door de ruimte verplaatsen totdat ze door de zwaartekracht van een hemellichaam aangetrokken worden.

Dit alles laat zien dat ijzer niet op de aarde gevormd werd, maar afkomstig is van in de ruimte exploderende sterren met de hulp van meteoren, en het werd 'neer gezonden' op precies dezelfde manier, zoals is verklaard in het vers. Het is duidelijk dat dit feit in de zevende eeuw, toen de Koran geopenbaard werd, wetenschappelijk onbekend was.

De relativiteit van tijd:

Tegenwoordig is de relativiteit van tijd een bewezen wetenschappelijk feit. Dit werd door de relativiteitstheorie van Einstein, in het begin van de 20^ste eeuw, duidelijk gemaakt. Tot dat moment wisten de mensen niet dat tijd een relatief concept was, en dat het afhankelijk van de omgeving, kon veranderen. Maar de vermaarde wetenschapper Albert Einstein heeft dit feit duidelijk in zijn relativiteitstheorie bewezen. Hij liet zien dat tijd afhankelijk is van massa en van snelheid. In de geschiedenis van de mensheid heeft niemand ooit eerder dit feit duidelijk uitgelegd.

Maar hier is één uitzondering op; de Koran omvat informatie over het feit dat tijd relatief is! Over dit onderwerp staat in enkele verzen:

En waarlijk, een dag met jullie Heer is als duizend jaren van jullie berekening. (Koran 22:47)

Hij regelt (alle) zaken van de hemelen en de aarde, dan zal het (de zaak) op een dag, die een duizend jaar van jullie berekening duurt naar Hem opstijgen. (Koran 32:5)

De engelen en de geest stijgen naar Hem op in een dag waarvan de tijd vijftigduizend jaren is. (Koran 70:4)

In een aantal verzen wordt er op gewezen dat mensen tijd verschillend ervaren en dat mensen een korte periode soms als een heel lange ervaren. Het volgende gevoerde gesprek van mensen tijdens hun oordeel in het hiernamaals, is hier een goed voorbeeld van.

Hij zal zeggen: "Hoeveel jaren zijn jullie op aarde gebleven?" Zij zullen zeggen: "Wij bleven een dag of een deel van een dag. Vraag het aan degenen die het bijhielden." Hij zal zeggen: "Jullie zijn slechts kort gebleven - als jullie dat maar wisten! (Koran 23:112-114)

Het feit dat de relativiteit van tijd zo duidelijk in de Koran, een boek waarvan de openbaring in 610 na chr. is begonnen, genoemd wordt, is een ander bewijs dat het een heilig boek is.